Er zijn constant dingen die niet gaan zoals ik het wil bv 2 workshops  die niet zijn doorgegaan, een onopgeruimd buro wat al dagen op mijn ‘to-do’-lijstje staat en op het dames toilet van mijn praktijkruimte is de lamp stuk gegaan. Plassen doe ik met de deur open, dat kan wel als er niemand is. De lampen in het toilet zijn niet zomaar te vervangen. Een zoektocht naar werkende lampen in de rest van het pand had niets opgeleverd omdat ze allemaal een andere fitting hebben. Ik zit in een negatieve spiraal. Mijn gedachten kunnen alleen teleurstellingen zien en geen mooi perspectief naar de toekomst. “Het lukt me niet”, ” Ik ben mislukt”, “Ik ben niet goed genoeg”. Dit veroorzaakt een depri gevoel. Ik voel me ontmoedigd.

Het ziet er donker en kleurloos uit als je in beperkende gedachten zit, waar je geen perspectief ziet. Het lijkt allemaal zo waar te zijn. Net als een regenachtige bewolkte dag, zo grijs voelt het dan van binnen. Elk klein ongemak lijkt een groot obstakel  te zijn.

Als je gedachten laat gaan zonder ze bewust aan te sturen dan kom je in het ‘default netwerk’ de automatische piloot zou je het kunnen noemen. Het is een plek waar geautomatiseerde gedachten, beperkende gedachten, gedachten die herkauwen wat geweest is door je heen gaan.

Hoe vind je vanuit deze staat de sleutel naar het geluk, hoe kom weer in de positieve spiraal, hoe kom je bij het perspectief naar een leven waar je van houdt?

Ik merk dat het depri voelen de verdoving is van een een dieper weggestopt gevoel. Een gevoel dat raakt aan een oude wond. De pijn van het ‘gat’ waar er tekort is. et is een donker gat waar geen verbinding is met de essentie kwaliteit. Liefde is bijvoorbeeld zo’n essentie. Ik voel me op zo’n moment afgesneden van liefde. Het gat wordt doorgaans gevuld met hard werken, eten of verslavingen. Je hebt het dan niet door dat er een gat is.

Om uit de negatieve spiraal te komen vraag ik een paar vrienden of ze tijd en aandacht voor me hebben. Dat helpt al: het erkennen dat het even niet goed met me gaat. Een vriendin heeft tijd. Nadat ik vertel wat in me leeft geeft ze me een goedbedoeld advies. Het brengt me in een weerstand. Er is verwarring. Ik voel een strijd in mezelf. Nu besef ik pas werkelijk dat ik niet lekker in mijn vel zit. Ik voel lichte boosheid.

De weerstand is groot. Het zijn diep ingesleten patronen van overleven. Niet voelen. Verkrampen. Het besef dat ik te maken heb met een ‘gat’ maakt een verandering. Ik besluit het gevoel niet langer meer te onderdrukken.  Ik laat de weerstand gaan en laat het gevoel de vrije loop. Het is bijna als doodgaan, het opgeven van een identiteit  De waarheid van mijn gevoel toelaten betekent de rauwe pijn toelaten. De pijn is getriggert omdat de zaken anders liepen dan ik had verwacht. Het gaat anders dan hoe ik het had gewild. Het lijkt een worsteling om de sleutel van het geluk te vinden.

Soms geeft het leven niet wat je ervan verwacht had. Er zijn teleurstellingen of obstakels. Het kan lastig zijn om dan bij je je eigenliefde te komen.  Eigenliefde is een essentie kwaliteit, net zoals geluk voelen, waarde voelen en kracht.

Er komt verandering in perspectief als je moeilijke momenten in het leven kunt omdraaien en te zien dat het groeimomenten zijn. Teleurstellingen zijn er continue in het leven. Verwachtingen die niet uitkomen ook. Het leven kan dan zwaar en somber aanvoelen. Als het slecht weer is en het blijft dagen regenachtig en grijs zo grijs en regenachtig kan het van binnen aanvoelen. Het lijkt alsof er geen eind aan komt. Totdat de zon weer doorbreekt en je innerlijk weer perspectief ziet en merkt dat je het allemaal door een donkere bril hebt bekeken. Hoe anders is het leven als je door een lichtere bril kijkt waar je weer kleuren ziet en het wonderbaarlijke van het leven ervaart.

Een vriend komt op een dag langs met het verheugende nieuws dat hij een lamp voor het toilet heeft gevonden in zijn voorraad. Helaas blijkt dit ook niet de goede maat. Hij vraagt of ik de oude lamp nog bewaard heb. Ik pak de lamp samen met een paar andere kapotte lampen. Wat blijkt ..  daar zit een lamp tussen die het wel gewoon doet. Hoe wonderbaarlijk is dat? Er is weer licht!

De hulp van andere mensen kan een groot verschil maken. Het voelt lichter en gemakkelijker. Gedachten als ‘ik kan het niet’ worden vanuit die lichtere staat als vanzelfsprekend ‘ik kan het wel’. “Natuurlijk kan ik het wel. Ik hoef niet zo’n hoge eisen aan mezelf te stellen. Ik mag zacht en lief zijn naar mezelf.”

We willen zo graag de controle hebben.  Maar er zijn momenten dat dit er even niet is. Verwarring, chaos en een staat van niet-weten hoort evengoed bij het leven. De persoonlijkheid schiet dan in de kramp. Hoe kan je de beste vriendin van jezelf worden?

Na een paar dagen in zo’n donkere wolk te zitten, ben ik er nu dankbaar voor. Ik heb ervaren wat het met me doet om het perspectief kwijt te zijn. Het lijkt op zo’n moment dat het altijd zo zal blijven. Het is best lastig en een ware zoektocht om de weg naar het licht te vinden. Als je het licht weer ziet, is de wereld totaal anders.

Dit is mijn aanbod om je mindset te veranderen:

GRATIS Webinar ‘De Kracht van ADEM’

Wim Hof Methode fundamentals training
Quantum Light Breath

Wat is een vervullend leven voor jou? Wat betekent voluit leven voor jou?
Hoe ben jij de beste vriend(in) van jezelf?

Wil je het vertellen in het commentaarveld hieronder? Zo inspireren we elkaar!